|
Luister hoe wij nu al jaren onze noten mogen rapen voor de vreugde van een lied, hoe de herfstwind ons verzamelt en de blijdschap
in ons ziet. Luister hoe de groet van klanken breeduit echoot in de ruimte van het koor. En voel hoe
wij zo zinderend danken, elke sleutel leidt ons minzaam naar een nieuw ontgonnen spoor.
Luister hoe wij onze noten rapen: wij verbergen immers onze blijdschap voor hun melodieën niet.
© Erik Heyman (1960-2010) Erik schreef dit gedicht begin december 2009 naar aanleiding van de "wedergeboorte" van Deur Tsinghen Blyde in de gedaante van Gaudicanto. Niemand had toen durven vermoeden dat het een van zijn laatste verzen zou worden…
|
|
|
De vreugde van het zingen gaat ver, zeer ver! Van Ronse tot Dworp zakken zangliefhebbers iedere maandagavond af naar een dorpje aan de Dender. Grimminge heet de wekelijkse bestemming van meer dan zestig enthousiaste vrouwen en mannen, jong en minder jong, met oog (en oor) voor muzikale kwaliteit. 
Een parochiekoor als zovele, zo leek het in 1979 te beginnen. Maar vooral door de komst van de derde — huidige — dirigent is dat koor van Grimminge opgebloeid tot een gewaardeerd vocaal ensemble dat de lat vele malen hoger legt dan wat Jan Modaal zich bij een dorpskoor voorstelt. Gedurfde partituren, grote bladzijden uit de koormuziek en minder bekende parels, zowel religieus als profaan, belanden op het repertoire. Gewapend met engelengeduld en een feilloos gehoor maakt Marc Gerain zijn koorleden uit Oost-Vlaanderen en Vlaams-Brabant ermee vertrouwd.
De uitvoeringen, in samenwerking met gerenommeerde solisten, muzikanten en orkesten uit binnen- en buitenland, zijn dan ook steevast hoogtepunten. Ze maken, keer op keer, niet alleen de zangers maar ook het publiek deur tsinghen blyde… |
|
|